Pat Rafter en Kaylee McKeown met padelrackets op de baan bij de Sydney Opera House
Toernooien

Padel bij de Sydney Opera House: Salazar en Juan Martín Díaz spelen een olympisch visitekaartje

·6 min·Bijgewerkt

Dit weekend staat er een padelbaan aan het water bij de Sydney Opera House. Geen rankingpunten, wel een boodschap richting Brisbane 2032.

Dit weekend verrijst er een padelbaan op de Northern Broadwalk bij de Sydney Opera House. Aan het water, met de Harbour Bridge in beeld, op de plek waar normaal toeristen met een koffie langslopen. Twee dagen staat hij er, daarna wordt hij weer afgebroken.

Het heet de Padel Invitational presented by UBS, het duurt 15 en 16 augustus, en er hangt geen enkel rankingpunt aan. Toch is het het interessantste dat er dit weekend in padel gebeurt, en dat komt niet alleen doordat de tour stilligt.

Wie er speelt

Padel Australia zet het evenement neer, samen met Premier Padel en de FIP. Acht internationale spelers uit Spanje, Argentinië en Groot-Brittannië reizen af, plus Pat Rafter, de Australische oud-nummer één van het tennis die tegenwoordig in het nationale padelteam speelt. Eind juli sloeg hij bij de aankondiging de eerste ballen op die baan, samen met olympisch zwemkampioene Kaylee McKeown.

De twee namen die eruit springen zijn Alejandra Salazar en Juan Martín Díaz. Daarnaast staan er Maxi Sánchez, Martín Di Nenno en Pablo García bij de mannen, en Marina Lobo, Aimee Gibson en Mar Munera bij de vrouwen.

Dat veld is zorgvuldig samengesteld: twee legendes, twee oud-nummers één, een speler uit de huidige top vijftien en drie namen die de komende jaren moeten leveren. Wie een sport wil verkopen aan een land dat hem nauwelijks kent, kiest precies zo.

Salazar speelt haar laatste seizoen

Alejandra Salazar is veertig en stopt in december. Dat maakt elke wedstrijd die ze dit jaar speelt een beetje anders dan de vorige.

De cijfers achter haar loopbaan zijn moeilijk te bevatten: 59 titels, vier seizoenen als nummer één van de wereld, in 2009, 2016, 2021 en 2022, en zeven wereldtitels met Spanje. Die zeven zijn er meer dan wie ook ooit heeft gewonnen. Ze staat nu veertiende op de FIP-ranglijst en speelt dus nog steeds gewoon mee op de Premier Padel-tour.

"Het is heel bijzonder om onderdeel te zijn van zo'n belangrijk moment voor padel in Australië, zeker in mijn laatste seizoen als profspeelster", zei ze bij de aankondiging. "In mijn loopbaan heb ik de sport enorm zien groeien, en op zo'n iconische plek kunnen spelen laat zien hoe ver het gekomen is."

Ik ben normaal sceptisch over dat soort zinnen in persberichten. Bij Salazar geloof ik het, om de simpele reden dat zij die groei letterlijk heeft meegemaakt. Toen zij in 2010 haar eerste wereldtitel won, stelde padel in Australië nog niets voor.

De naam Juan Martín Díaz doet nog iets

Voor wie na 2022 bij padel is ingestapt: Juan Martín Díaz is de meest gedecoreerde rechtsspeler die de sport heeft gehad. 170 titels. Dertien opeenvolgende jaren nummer één van de wereld, samen met Fernando Belasteguín, met wie hij vanaf 2002 het koppel vormde dat 115 titels won en één jaar en negen maanden ongeslagen bleef.

Dat laatste getal is het punt. Eén jaar en negen maanden. In een sport waarin het huidige nummer één-koppel in Londen drie sets nodig had om één finale te winnen, is dat een andere tijdrekening.

Díaz is gestopt en speelt hier dus een exhibitie. Toch is zijn aanwezigheid geen nostalgie, maar een bewuste keuze van de organisatie. Als je een Australisch publiek in twee dagen wilt uitleggen wat padel op het hoogste niveau is, laat je iemand zien die de bal op een manier raakt die je in geen enkele andere racketsport ziet.

Waar het echt om gaat

Het programma bestaat uit Celebrity 1 Point Padel, showmatches met de profs, community-sessies waarin lokale spelers zelf de baan op mogen, en de Padel Invitational Finals voor de beste Australische clubspelers. Er is muziek, er is eten, en fans kunnen een plek winnen om samen met Pat Rafter en Casey Dellacqua op die baan te staan.

Dat is geen toernooi maar een demonstratie, en daar zit de bedoeling.

In 2032 zijn de Olympische Spelen in Brisbane, en de FIP maakt er geen geheim van dat dit evenement bedoeld is om padel te laten zien als sport die daar thuishoort: atletisch, met gelijke velden voor mannen en vrouwen, en wereldwijd gespeeld. FIP-voorzitter Luigi Carraro noemde het bij de aankondiging expliciet in die context, met een blik op Brisbane 2032.

De FIP telt inmiddels meer dan 38 miljoen spelers in ruim 170 landen en verwacht er in 2030 boven de 105 miljoen. Dat zijn cijfers van de bond zelf, dus neem ze met de gebruikelijke korrel zout. Maar de richting klopt, en de olympische route loopt via meer dan één spoor: padel werd in juli WADA-signatory, en over tien dagen debuteert de sport als medaillesport op de Middellandse Zeespelen in Taranto. Wat er precies moet gebeuren voordat padel op een olympisch programma staat, leggen we uit in onze gids Is padel olympisch? De stand van zaken richting Brisbane 2032.

Wat Nederland hierin kan lezen

De FIP noemt Aimee Gibson de Britse nummer één, al wisselde die positie dit jaar met Catherine Rose. Ze won negen titels op de CUPRA FIP Tour, waaronder twee in Australië. Interessanter dan haar erelijst is het cijfer dat de organisatie bij haar naam zet: het Verenigd Koninkrijk ging van 15.000 padelspelers in 2019 naar meer dan een miljoen in 2026, met ruim 1.800 banen op meer dan 550 clubs.

Leg dat naast Nederland, dat in 2025 op 876.000 spelers en ruim 3.600 banen stond, en je ziet twee landen die vanuit vrijwel niets binnen zeven jaar een padelmarkt hebben gebouwd. Alleen heeft Groot-Brittannië inmiddels een speelster die op zulke podia wordt gevraagd, en Nederland niet. Gibson stond vorige week nog in Olympia, waar ze na haar wildcardnederlaag stond te huilen, en staat dit weekend bij de Opera House. Dat is wat een federatie met een zichtbare topspeler kan doen.

Nederland organiseert in 2027 het EK. Dat is de kans om hetzelfde te doen, en de vraag is of we die kans op een pleintje in Amsterdam of Rotterdam durven neerzetten in plaats van in een hal aan de rand van de stad.

Wat ik verwacht

Van dit weekend zelf verwacht ik sportief weinig. Exhibitiepadel is exhibitiepadel: Díaz gaat mooie ballen slaan, Salazar gaat winnen zonder dat het ertoe doet, en de mooiste beelden komen van de drone boven de haven.

Wat er wel toe doet, is of hier over een paar jaar een echt FIP-toernooi uit voortkomt. Australië heeft de infrastructuur nog niet, maar wel een Spelen op de kalender en een sportbond die weet hoe je een evenement neerzet. Als de FIP dit slim aanpakt, staat er in 2028 een Gold of Silver in Sydney op de kalender. En dan blijkt dat baantje bij de Opera House achteraf het goedkoopste marketingbudget te zijn geweest dat deze sport ooit heeft uitgegeven.

Gerelateerde padeltopics

Alejandra Salazar🇪🇸 #13 ES

Alejandra Salazar is een Spaanse padellegende en een van de meest gedecoreerde speelsters uit de geschiedenis van de sport. De in Madrid geboren rechtsspeelster, geboren op oudejaarsdag 1985, verzamelde vijf wereldtitels met Spanje, was viervoudig nummer een van de wereld en won meer dan vijftig titels op het World Padel Tour-circuit. Het seizoen 2026 is haar afscheidsseizoen: na dit jaar stopt Alejandra Salazar als professional. Ze begon het jaar aan de zijde van Alejandra Alonso, maar sinds het P1-toernooi van Malaga in juli 2026 speelt Salazar met de Argentijnse Aranzazu Osoro. Dat nieuwe koppel sloeg meteen aan: in Pretoria bereikten ze de halve finale van het eerste Premier Padel-toernooi ooit in Zuid-Afrika. Op de FIP-wereldranglijst van 10 augustus 2026 staat Salazar dertiende met 4.761 punten. Haar spel draait om positiespel, geduld en een uitzonderlijk leesvermogen aan de rechterkant van de baan, kwaliteiten waarmee ze een hele generatie speelsters heeft beinvloed. Voor Nederlandse fans is ze bekend van haar halve finale op Premier Padel Rotterdam in 2025.

Juan Martín Díaz🇦🇷 AR

Juan Martín Díaz is een van de grootste namen uit de geschiedenis van het padel. De Argentijn, geboren op 28 november 1975 in Mar del Plata, geldt als de meest gedecoreerde rechtsspeler die de sport heeft gekend. Samen met Fernando Belasteguín vormde hij het dominantste koppel ooit: het duo stond dertien seizoenen op rij bovenaan de wereldranglijst en won 170 van de 191 finales die het speelde. Tussen september 2005 en mei 2007 bleef het paar bijna twee jaar ongeslagen en won het 22 toernooien achter elkaar, een reeks die nog altijd niet geëvenaard is. Díaz werd daarnaast wereldkampioen bij de koppels in 2000, 2002 en 2004. Zijn spel stond bekend om techniek, anticipatie en creativiteit; hij wordt vaak omschreven als de grootste showman die padel heeft voortgebracht. Sinds zijn afscheid in 2023 is Juan Martín Díaz vooral zichtbaar bij exhibities. In augustus 2026 speelt hij op de Padel Invitational bij het Sydney Opera House, waarmee Australië zich richting Brisbane 2032 op de kaart zet.

Martín Di Nenno🇦🇷 #12 AR

Martín Di Nenno is een Argentijnse padelspeler die als rechterspeler tot de gevestigde namen op het Premier Padel-circuit behoort. De uit Ezeiza bij Buenos Aires afkomstige Di Nenno stond eerder gerankt als nummer vier van de wereld en bezet in de zomer van 2026 een plaats in de FIP-top vijftien. Het seizoen kenmerkt zich door een opvallende wisseling: na een periode met Momo González, waarmee hij in april de FIP Gold in Almaty won, hervond hij zijn oude partner Francisco "Paquito" Navarro. Het tweetal veroverde in 2022 samen de allereerste Premier Padel-titel in Doha en kwam in juni 2026 op de Rome Major weer bij elkaar. Sindsdien gaat het hard: halve finales in Bordeaux, Málaga en begin augustus bij de London P1, waar pas Arturo Coello en Agustín Tapia een halt toeriepen. Met zijn 1,75 meter compenseert Martín Di Nenno zijn gestalte met scherp positiespel, technisch vernuft en een betrouwbare volley.

Olympische SpelenIoc

De Olympische Spelen vormen het ultieme doel voor de internationale padelsport en de mogelijke opname van padel in het olympisch programma is een van de meest besproken onderwerpen in de padelwereld. De Federation Internationale de Padel werkt al jaren actief aan de erkenning van padel als olympische sport en de groeiende populariteit van de sport wereldwijd versterkt deze ambitie. Padel is niet opgenomen in het programma van de Olympische Spelen van Los Angeles 2028, aangezien het IOC goedkeuring vereist minstens zeven jaar voor een olympisch debuut. De vroegst realistische opname is Brisbane 2032, waarvoor de sportenlijst in 2027 wordt vastgesteld. De FIP richt zich op tussentijdse doelen zoals deelname aan de Asian Games en andere multisportevenementen als opstap naar olympische erkenning. De potentiele olympische status zou enorme gevolgen hebben voor de financiering, professionalisering en mondiale groei van padel in landen waar de sport nog in ontwikkeling is. Voor Nederlandse padelfans is het vooruitzicht van padel op de Olympische Spelen bijzonder motiverend: het zou betekenen dat Nederlandse spelers hun land kunnen vertegenwoordigen op het grootste sportpodium ter wereld en padel een definitieve doorbraak als mondiale sport zou maken.

SydneySydney, AU

Sydney is de padelhoofdstad van Australië. De stad telt tien padelclubs, meer dan welke andere Australische stad ook, met Melbourne op negen als naaste achtervolger. Dat is opmerkelijk snel gegaan: in 2023 had heel Australië nog maar vijf clubs, inmiddels zijn het er drieëndertig met samen honderdvierenvijftig banen. Sydney huisvest daarbij enkele van de grootste en meest complete faciliteiten van het land. Tegelijk is de padeldichtheid laag, ongeveer 0,3 banen per honderdduizend inwoners. Dat betekent weinig onderlinge concurrentie en veel ruimte voor nieuwe exploitanten, maar ook dat de vraag nog nauwelijks hard is getoetst. Internationaal kwam Sydney in beeld met het Padel Invitational presented by UBS, dat op 15 en 16 augustus 2026 op de Northern Broadwalk van het Sydney Opera House wordt gespeeld. Padel Australia organiseert het evenement samen met Premier Padel en de FIP, met oud-tennisnummer één Pat Rafter als boegbeeld. Een speciaal gebouwde glazen baan aan de haven maakt van Sydney het meest fotogenieke padelpodium ter wereld.

Aimee Gibson🇬🇧 GB

Aimee Gibson is een Britse padelspeler die in 2025 geschiedenis schreef als eerste Britse vrouw in de FIP wereldranglijst top-100. Gibson speelt aan de rechterkant en vormt een vast duo met landgenote Catherine Rose, waarmee zij op het internationale FIP-circuit indrukwekkende resultaten boekt. Het paar won onder meer de Australian Padel Open in het FIP Silver-segment en behaalde in het seizoen 2025 vijf FIP-titels, waaronder drie Silver- en twee Bronze-overwinningen. In februari 2026 veroverde Gibson een FIP Bronze-titel in Doha, ditmaal met de Spaanse Alba Perez Momha als partner. Met haar huidige ranking rond de 90e positie op de wereldranglijst behoort Aimee Gibson tot de absolute top van het Britse vrouwenpadel en fungeert zij als pionier voor de groei van de sport in het Verenigd Koninkrijk. Haar pad van de Britse club-scene naar de internationale FIP-tour inspireert een nieuwe generatie Britse padelspelers en toont aan dat het Verenigd Koninkrijk zich steeds nadrukkelijker op de internationale padelkaart zet.

Pat Rafter🇦🇺 AU

Pat Rafter is een Australische oud-tennisser die zich heeft ontwikkeld tot een van de meest zichtbare ambassadeurs van padel in Australië. Rafter, geboren op 28 december 1972 in Mount Isa, won het US Open in 1997 en 1998 en stond op 26 juli 1999 een week op de eerste plaats van de ATP-ranglijst, als eerste Australiër op nummer een sinds John Newcombe. Na zijn tenniscarrière stapte Rafter over op padel. Hij is inmiddels lid van de Aussie Crocs, het nationale padelteam van Australië, en speelt regelmatig op clubniveau in Melbourne en Sydney. In augustus 2026 is Pat Rafter het gezicht van het Padel Invitational bij het Sydney Opera House, waar een tijdelijke baan op de Northern Broadwalk aan de haven wordt gebouwd en hij naast Premier Padel-sterren en clubspelers in actie komt. Rafter illustreert hoe padel in Australië leunt op de zichtbaarheid van tennisnamen. Voor Nederlandse padelfans is dat een herkenbaar patroon: ook hier openden oud-tennissers als Jacco Eltingh deuren voor de sport.

Alejandro Reyes García
Alejandro Reyes García

Editor

Alejandro (32) groeide op in het Madrileense stadsdeel Chamberí, waar hij als kind al op de padelbaan stond met zijn oom Ricardo. Na zijn studie journalistiek aan de Universidad Complutense verhuisde hij in 2019 naar Amsterdam voor de liefde. Wat begon als gemis naar de Spaanse padelbanen werd al snel een missie: het Nederlandse publiek laten zien hoe groot padel écht is. Met zijn netwerk in het Spaanse padelcircuit en vloeiend Nederlands (met een licht accent, zegt hij zelf) schrijft hij over alles van Premier Padel-toernooien tot de opkomst van jong talent. Buiten het schrijven speelt hij competitie bij zijn lokale club in Amsterdam-Oost en droomt hij van een terugkeer naar het P2-circuit — als journalist, welteverstaan.

Bekijk profiel →