Als je club padelbanen wil aanleggen, is er één woord dat de hele vergunningsprocedure kan laten ontsporen: lawaaisport. Staat dat begrip in het bestemmingsplan als uitgesloten activiteit, en oordeelt een rechter dat padel eronder valt, dan ligt je project stil. Dat is precies wat er in Scherpenzeel gebeurde. En dat is ook precies wat er deze zomer weer werd rechtgezet.

De uitkomst is belangrijker dan de meeste clubbestuurders doorhebben. Want dezelfde rechtbank kwam twee keer tot een tegengesteld oordeel, over dezelfde banen, met hetzelfde woordenboek in de hand.

Wat de rechter besliste

Bij tennisvereniging De Bree in Scherpenzeel liggen plannen voor drie padelbanen. Omwonenden vrezen al jaren dat het aanhoudende getik hun woonplezier aantast. In juli 2026 sprak de rechtbank de bodemzaak uit: padel is juridisch gezien géén lawaaisport. Het beroep van de omwonenden werd ongegrond verklaard, de vergunning blijft in stand.

De redenering is opvallend simpel. Het bestemmingsplan bevatte zelf geen definitie van het begrip lawaaisport. Dan valt de rechter terug op het normale spraakgebruik, en dus op Van Dale. Daar staat lawaaisport omschreven als een sport waarbij veel lawaai wordt gemaakt, met motorcross en autosport als voorbeelden. Padel haalt die lat niet, oordeelde de rechtbank. Geen motorisch of mechanisch geluid, dus geen lawaaisport. Daarmee is het gebruik van de banen niet in strijd met het bestemmingsplan.

Waarom dezelfde rechtbank eerder het tegenovergestelde zei

Hier wordt het interessant. Op 22 juli 2024 oordeelde de voorzieningenrechter van diezelfde rechtbank Gelderland (ECLI:NL:RBGEL:2024:4717) precies andersom. Ook die rechter pakte Van Dale erbij, keek naar de omschrijving van lawaai als "hard, onaangenaam geluid", en concludeerde dat in het normale spraakgebruik inmiddels algemeen aanvaard is dat padel een hoog geluidbronvermogen heeft en dat dat geluid niet als aangenaam wordt ervaren. Padel wás dus een lawaaisport, en de gemeente had moeten toetsen of afwijking van het bestemmingsplan mogelijk was. De vergunning ging op de schop.

Twee uitspraken, één woordenboek, tegengestelde uitkomsten. Dat zegt vooral iets over hoe wankel de juridische basis onder dat ene woord is. Een voorlopige voorziening is een snelle beoordeling op hoofdlijnen; een bodemprocedure gaat dieper. Dat de bodemrechter uiteindelijk voor de smallere lezing koos, past in een bredere lijn die zich sinds 2024 aftekent.

De lijn in de rechtspraak: clubs winnen vaker dan je denkt

Wie de afgelopen twee jaar aan uitspraken naast elkaar legt, ziet iets wat haaks staat op het beeld dat in de media overheerst. Padelbanen worden niet standaard weggeprocedeerd. In de meeste zaken houdt de vergunning stand.

Uitspraak	Zaak	Uitkomst
Rechtbank Den Haag, 16 april 2024	Passen padelbanen binnen de bestemming 'Sport' met aanduiding 'tennisbaan'?	Ja. De ruimtelijke gevolgen zijn grotendeels vergelijkbaar met tennis.
Raad van State, 1 mei 2024	Twee padelbanen op Sportpark Overburg in Amstelveen	Vallen onder de bestemming 'Sport', ondanks glaswanden en lichtmasten.
Rechtbank Midden-Nederland, 26 november 2024	Vier padelbanen op een voormalig hockeyveld in Loenen aan de Vecht	Beroep ongegrond. Afstand van 380 meter tot de dichtstbijzijnde woning valt binnen de Nederlandse normen.
Rechtbank Gelderland, juli 2026	Drie padelbanen bij De Bree in Scherpenzeel	Padel is geen lawaaisport. Beroep ongegrond, vergunning blijft.

Eén detail uit de zaak in Loenen aan de Vecht verdient aparte aandacht, omdat het in discussies steeds terugkomt. De bezwaarmakers verwezen naar Frankrijk, waar een minimale afstand van 500 meter tussen padelbanen en bestaande woningbouw geldt. De rechtbank vond dat niet relevant: een Nederlands college toetst aan Nederlandse regelgeving. De Nederlandse Stichting Geluidshinder houdt 300 meter aan als aanvaardbare afstand, en dat is het getal waar hier mee gerekend wordt.

Maar dit is geen vrijbrief

Nu de kanttekening, en die is groter dan de juichende koppen suggereren. Op 6 maart 2024 hield de rechtbank Noord-Holland (ECLI:NL:RBNHO:2024:2291) een reeks flinke beperkingen in stand bij een tennisvereniging die twee padelbanen naast zes tennisbanen had aangelegd. Na klachten van omwonenden legde de gemeente op dat er nog maar vier uur per dag gepadeld mocht worden, en 's avonds helemaal niet. De vereniging vocht dat aan en verloor. De club had niet aangetoond dat de beperkingen tot faillissement zouden leiden, en woog daarbij zwaar mee dat er nog geen geluidsscherm stond.

Dat is de kern. Of padel juridisch een lawaaisport heet, bepaalt of je überhaupt aan de toets toekomt. Het bepaalt niet of je banen open blijven. Dat hangt af van iets veel prozaïschers: gemeten geluidsniveaus op de gevel, afstand tot woningen, schermen, openingstijden en de vraag of je de buurt serieus hebt genomen voordat de eerste paal de grond in ging.

Onder de Omgevingswet geldt het uitgangspunt van een evenwichtige toedeling van functies aan locaties. Ook daar draait het om de afweging, niet om het etiket.

Wat je hiermee doet als club

Als jullie plannen hebben voor banen, zou ik drie dingen in deze volgorde regelen. Eén: een akoestisch onderzoek vóór de aanvraag, niet erna. In vrijwel elke zaak die goed afliep, lag er een rapport dat aantoonde dat de impact binnen de wettelijke kaders bleef. Twee: reken de afstand tot de dichtstbijzijnde gevel uit en zet die naast de 300 meter van de NSG. Zit je daar ruim onder, plan dan meteen geluidwerende maatregelen in de begroting in plaats van ze te bewaren voor als het misgaat. Drie: praat met de buurt voordat de vergunningaanvraag online staat. Klinkt soft, is het niet. In de zaken waar clubs onderuitgingen, was de verhouding met omwonenden al verzuurd.

Ben je omwonende, dan is de route na deze uitspraken niet dicht, maar wel anders. Argumenteren dat padel een lawaaisport is, gaat je waarschijnlijk niet meer helpen. Een eigen meetrapport, een handhavingsverzoek bij de gemeente en een concrete toets aan de geluidsnormen wel.

Veelgestelde vragen

Is padel nu definitief geen lawaaisport?

Nee. Deze uitspraak gaat over een specifiek bestemmingsplan dat het begrip zelf niet definieerde. Staat er in jouw gemeente wél een definitie in het plan, dan kan de uitkomst anders zijn. En zoals de twee tegengestelde oordelen in Scherpenzeel laten zien, is dit onderwerp allesbehalve uitgeprocedeerd.

Hoeveel geluid maakt een padelbaan eigenlijk?

Metingen komen op bronniveau uit tussen 84 en 91 decibel, ongeveer tien decibel boven een tennisbaan. In de akoestiek staat tien decibel gelijk aan een verdubbeling van de waargenomen luidheid. Dat verschil is echt, alleen is het juridisch niet hetzelfde als motorcross. Meer daarover lees je in onze gids over padel en geluidsoverlast.

Mag een gemeente speeltijden beperken?

Ja, en dat gebeurt ook. Zie de uitspraak uit Noord-Holland hierboven. Beperkingen sneuvelen niet automatisch omdat padel geen lawaaisport is.

Mijn conclusie

Ik heb hier eerder geschreven dat geluidsoverlast de groei van padel bedreigt, en dat beeld verdient bijstelling. De juridische wind zit niet tegen. Rechters kijken naar normen, afstanden en onderzoek, en clubs die dat huiswerk doen, winnen.

Dat is goed nieuws voor een sport met 876.000 spelers en te weinig banen. Maar ik zou het geen overwinning noemen. Elke club die deze uitspraak leest als "we mogen dus gewoon bouwen" gaat de volgende zaak verliezen, en neemt de rest van de sector mee in de val. De buurman die om acht uur 's avonds het getik door zijn openstaande raam hoort, heeft geen boodschap aan Van Dale.