Ik geef het eerlijk toe: toen iemand mij vorig jaar vertelde dat Dronten hét padelbolwerk van Flevoland aan het worden was, moest ik even met mijn ogen knipperen. Dronten? Maar als je de cijfers bekijkt, is het verhaal glashelder — en het zegt iets over hoe padel in Nederland groeit op plekken waar je het niet verwacht.

Van 600 naar 800 leden in een jaar

Bij ATC Dronten, van oorsprong een tennisvereniging, is het ledental in iets meer dan een jaar gestegen van 600 naar 800. Dat is een groei van ruim 33 procent. Om die groei op te vangen heeft de club twee tennisbanen opgeofferd en omgebouwd tot vier padelbanen. Tel daar de drie bestaande banen bij op, en ATC Dronten heeft nu zeven padelbanen naast zeven tennisbanen — een 50/50-verdeling die vijf jaar geleden ondenkbaar was geweest.

Voorzitter Miechiel Schwarz zei er onlangs over: "Normaal gesproken stagneerde het in september, oktober. En nu loopt het gestaag verder." Dat is precies het patroon dat je bij succesvolle padelclubs in heel Nederland ziet: geen seizoensgebonden dip meer. Padel draait het hele jaar door.

Leisure World: 17 binnenbanen onder één dak

Maar ATC Dronten is niet het enige verhaal. In dezelfde gemeente opende Leisure World Padel een centrum met maar liefst 17 indoor padelbanen. Dat is een van de grootste padellocaties van Nederland, vergelijkbaar met wat Peakz in Zwolle realiseert in de voormalige Wärtsilä-hal.

Samen brengt dat het totaal op zo'n 24 padelbanen in een gemeente met 42.000 inwoners. Ter vergelijking: dat is één padelbaan per 1.750 inwoners. In veel grote steden is die verhouding een stuk schever.

Wat vertelt dit over de groei van padel?

Het verhaal van Dronten past in een breder patroon. De snelste groei van padel in Nederland vindt niet plaats in de Randstad, maar in middelgrote gemeenten waar ruimte is, vastgoedkosten lager liggen en tennisverenigingen bereid zijn om banen om te bouwen. Wie overweegt om zelf een padelbaan te bouwen, kan van Dronten leren: de combinatie van clubpadel en commercieel binnenpadel creëert een ecosysteem waar beginners en gevorderden elkaar versterken.

Dat is anders dan wat je in steden als Amsterdam of Rotterdam ziet, waar de focus vooral op commerciële banen ligt en clubverband minder sterk is. In Dronten is het de lokale tennisclub die als motor fungeert — en dat model blijkt te werken.

Mijn verwachting

Ik denk dat we de komende twee jaar meer Drontens gaan zien. Gemeenten tussen de 30.000 en 60.000 inwoners die de combinatie van een actieve tennisvereniging en een ondernemer met een indoor-concept bij elkaar brengen. Het is niet sexy, het haalt geen landelijke krantenkoppen, maar het is precies zo dat een sport structureel groeit.

De vraag is of de KNLTB dit patroon herkent en deze clubs actief ondersteunt — of dat ze het pas zien als de wachtlijsten al drie maanden lang zijn. Ik hoop het eerste, maar mijn ervaring zegt het tweede.