Paquito Navarro speelt op zijn 37e nog altijd fenomenaal padel. Zijn revés is een van de beste op het circuit, zijn creativiteit onveranderd, zijn wedstrijden gegarandeerd spektakel. Toch zit hij steeds vaker zonder partner. De vraag is niet óf Paquito Navarro nog goed genoeg is. De vraag is of iemand met hem wil bouwen.

Sanyo Gutiérrez, 41 jaar en zelf een veteraan die exact weet hoe dat voelt, legde het deze week pijnlijk helder uit in een interview met *El Partidazo de COPE*. "Paco zit in dat moment waarop je denkt: ik speel goed, alles gaat prima. Ja, maar waarom word je dan aan de kant gezet? Omdat je niet meer in het project past."

Het project: waarom niveau niet genoeg is

In het profpadel draait alles om projecten. Twee spelers kiezen elkaar niet alleen om samen te winnen volgende week, maar om samen te groeien voor de komende twee, drie seizoenen. Een jong koppel met stijgend potentieel krijgt sponsors, trainers en een team dat investeert in de toekomst. Een ervaren speler van 37, hoe briljant ook, biedt die toekomst niet.

Sanyo Gutiérrez herkent het patroon. "Iemand anders komt erbij, groeit met jouw voormalige partner, en jij staat opnieuw buiten het project." Het is een mechanisme dat zich herhaalt bij elke generatiewisseling. Paquito Navarro heeft het de afgelopen jaren meerdere keren meegemaakt: na Juan Lebrón, na Martín Di Nenno, na Juan Tello.

"Zijn niveau is niet gedaald. Maar je krijgt de partner die je verdient."

Sanyo Gutiérrez citeert voormalig wereldtopper Seba Nerone met een uitspraak die snijdt: "Je begint de partner te krijgen die je verdient." Het klinkt hard, maar Sanyo Gutiérrez legt uit dat het niet over kwaliteit gaat. "Paco is qua niveau op de revés-kant een van de besten van het circuit. Dat is nog steeds zo."

Het probleem is dat jonge spelers projecten maken met leeftijdsgenoten. "Spelers beginnen projecten met mensen van hun eigen leeftijd. Paco kan het beste padel van de wereld spelen, maar als Jon besluit te wisselen voor Coki..." De logica is niet sportief, maar commercieel en strategisch.

Paquito Navarro en Fran Guerrero: een koppel op de grens

Dit seizoen speelt Paquito Navarro samen met de 22-jarige Fran Guerrero. Het koppel kende een sterke start in Riyad, maar het leeftijdsverschil van vijftien jaar is precies het type combinatie dat Sanyo Gutiérrez beschrijft als kwetsbaar. "Het is makkelijker voor mij om alles wat Paco is te begrijpen dan voor iemand als Fran, die 22 is."

De eerlijkheid van Sanyo Gutiérrez is verfrissend. Hij praat niet over Paquito Navarro als een aflopend verhaal, maar als iemand die gevangen zit in een systeem dat jeugd beloont boven bewezen klasse. En hij weet waarover hij praat: op zijn 41e speelt hij zelf met Víctor Ruiz en hangt rond de 29e plek op de wereldranglijst. Niet slecht, maar ver van de finales die hij ooit speelde.

Wat dit zegt over het circuit

De dynamiek die Sanyo Gutiérrez beschrijft, speelt niet alleen in de absolute top. Wie de recente transfercarrousel heeft gevolgd, herkent hetzelfde mechanisme. Maxi Arce verliet Pablo Lijó voor Juan Tello. Lijó zoekt nu een nieuwe partner. Het padel heeft geen transfermarkt zoals voetbal, maar de seizoenswisselingen zijn net zo genadeloos.

Voor de Nederlandse competitiespeler klinkt dit als een andere wereld, maar de kern is herkenbaar. Op elk niveau geldt: je partner bepaalt je plafond. Het verschil is dat in de top van het profcircuit contracten, sponsors en "projectdenken" de doorslag geven. Niet alleen het niveau op de baan.

Met de Ooredoo Qatar Major over drie dagen als volgende grote afspraak, zal het koppelvraagstuk opnieuw centraal staan. Wie speelt met wie? En wie staat er straks weer alleen?

Ik denk dat Paquito Navarro het seizoen bij Fran Guerrero afmaakt. Maar ik denk ook dat dit zijn laatste jaar als vast koppel in de top-10 is. De klok tikt niet sneller voor Paquito Navarro dan voor anderen. Alleen luisteren de anderen niet meer.