Er valt een speler uit, en de aanvoerder appt de vraag die elk competitieseizoen tientallen keren voorbijkomt: mag hij invallen of niet? Het antwoord staat in het KNLTB Competitiereglement Padel, maar dat reglement gebruikt het woord "invallen" niet één keer. Dat is precies waarom de verwarring zo hardnekkig is.

In de KNLTB-padelcompetitie heb je namelijk geen vast team. Je bent lid van een vereniging, en de bond kijkt per speeldag of je speelgerechtigd bent in het team waarin je wordt opgesteld. Deze gids legt uit hoe die speelgerechtigdheid werkt: wanneer je geacht wordt in een team gespeeld te hebben, hoe vaak je in een sterker team mag uitkomen, wat er verandert op de laatste twee speeldagen, en wat het kost als je het misrekent.

Waarom "invallen" niet in het reglement staat

Bij voetbal heb je een selectie en een reserve. Bij de KNLTB werkt het anders: een speler is niet aan één team verbonden. Een vereniging schrijft meerdere teams in, geeft per team een lijst met spelers op, en op de speeldag vult de aanvoerder de opstelling in MijnKNLTB. Wie daar mag staan, is de enige vraag die telt.

Het reglement spreekt daarom consequent over speelgerechtigdheid, en die wordt per wedstrijd beoordeeld. Iemand die het hele seizoen in het derde team speelt en één keer in het eerste uitkomt, is geen invaller — die heeft simpelweg één keer in een sterker team gespeeld. Dat klinkt als een woordspel, maar het maakt uit: alle regels hieronder tellen keren, niet rollen.

Wanneer heb je "in een team gespeeld"?

Voordat je kunt tellen, moet je weten wat meetelt. Het reglement is daar streng in (artikel 28):

• Je hebt in een team gespeeld als je ten minste één wedstrijd geheel of gedeeltelijk in dat team hebt gespeeld. Twee games meespelen en dan geblesseerd uitvallen telt dus volledig mee.
• Je wordt geacht in een team te hebben gespeeld zodra je naam bij de uitslagen is ingevoerd — ook als jouw wedstrijd uiteindelijk niet is gespeeld.

Dat tweede punt is de valkuil waar de meeste teams in trappen. Een aanvoerder vult de opstelling in, de tegenstander komt onvoltallig op, jouw partij wordt gewonnen gegeven zonder dat er een bal geslagen is — en toch staat er een keer op je teller. Een naam die per ongeluk is ingevuld en niet is gecorrigeerd, telt gewoon mee.

De kernregel: maximaal één keer in een sterker team

Dit is het artikel waar het in negen van de tien gevallen om draait (artikel 29):

Een speler mag in een bepaald team spelen als de speler in die betreffende competitie niet meer dan één keer in een sterker team heeft gespeeld of geacht wordt te hebben gespeeld.

Je mag dus één keer omhoog. Doe je het een tweede keer, dan ben je vanaf dat moment niet meer speelgerechtigd in het lagere team. Je bent niet geschorst en je mag nog steeds spelen — maar niet meer onderin. De enige uitzondering is een dispensatie "twee keer spelen in één week", die de competitiemanager kan verlenen.

Let op de formulering: het gaat om één keer in een sterker team, niet één keer per sterker team. Speel je één keer in het eerste en één keer in het tweede terwijl je zelf in het derde thuishoort, dan heb je twee keer in een sterker team gespeeld en zit je dus aan je limiet voorbij.

Wat is een "sterker team" precies?

Hier gaat het vaakst mis, want een lager teamnummer betekent niet automatisch een sterker team. Het reglement definieert het via de klassenvolgorde — de jaarlijkse rangschikking van klassen op basis van afnemende gemiddelde rating:

Sterker team: wanneer teams conform de klassenvolgorde 2,0 of meer punten in gemiddelde sterkte t.o.v. van elkaar verschillen, dan spreken we van een sterker team bij het team met het laagste getal (9,0 is sterker dan 11,0).

Twee dingen volgen daaruit. Ten eerste: het verschil moet minimaal 2,0 punten zijn. Spelen jouw club-2 en club-3 in klassen die maar 1,0 punt uit elkaar liggen, dan zijn het volgens het reglement geen sterkere en zwakkere teams van elkaar. Je kunt dan onbeperkt heen en weer — de regel van artikel 29 komt er niet aan te pas.

Ten tweede: bij padelratings is een lager getal sterker. Een team met gemiddelde 9,0 is sterker dan een team met gemiddelde 11,0. Dat is contra-intuïtief voor wie gewend is dat hoger beter betekent, en het is de reden dat aanvoerders de vergelijking soms omdraaien.

Praktisch: kijk niet naar het teamnummer maar naar de klasse waarin beide teams zijn ingedeeld, en zoek het klasseverschil op in de klassenvolgorde die de KNLTB dat jaar publiceert. Twijfel je, dan is je verenigingscompetitieleider (VCL) het adres — niet de bond.

Op één dag in meerdere teams spelen

Dat mag (artikel 30). Een speler mag op iedere speeldag in meerdere teams uitkomen, bij zowel vaste als variabele aanvangstijden. Maar de regel van artikel 29 blijft gewoon gelden: speel je op zaterdag eerst in het derde en daarna in het eerste, dan heb je die dag één keer in een sterker team gespeeld en is dat je enige keer voor het hele seizoen.

Er is één beperking die losstaat van sterkte: als je voor meer dan één vereniging competitie speelt, mag je binnen dezelfde afdeling maar in één team uitkomen (artikel 26). Je kunt dus niet in dezelfde poule tegen jezelf uitkomen namens twee clubs.

De laatste twee speeldagen: de regel die kampioenschappen beslist

Tegen het eind van de competitie verandert het spel. Artikel 32:

Op de laatste twee speeldagen mogen in een team maximaal 2 spelers opgesteld worden die 3 keer of vaker zijn uitgekomen (of geacht te zijn uitgekomen) in een team in dezelfde competitiesoort met een lager teamnummer (hoger team).

Dit is bedoeld om te voorkomen dat een club op de slotdag zijn eerste team leegtrekt om het derde naar het kampioenschap te duwen. De grens ligt op twee spelers per teamwedstrijd. Belangrijk detail: hier telt het reglement wél op teamnummer, niet op klassenverschil. De laatste twee speeldagen hebben dus een eigen rekensom die afwijkt van artikel 29.

Voor aanvoerders betekent dit dat de opstelling voor de slotdagen al veel eerder in het seizoen begint. Wie zijn beste spelers structureel laat zakken, kan er in de beslissende weken niet meer dan twee opstellen.

Beslissingswedstrijden: minimaal twee teamwedstrijden gespeeld

Eindigen twee teams gelijk en volgt er een beslissingswedstrijd, dan geldt een extra eis (artikel 33): een speler mag alleen meedoen als hij of zij ten minste twee teamwedstrijden in die competitie voor de vereniging heeft gespeeld — of geacht wordt te hebben gespeeld.

Stel je toch een speler op die daar niet aan voldoet, dan is de sanctie hard en automatisch: het team verliest de beslissingswedstrijd. Geen discussie, geen herkansing.

Inhaalwedstrijden: je speelgerechtigdheid bevriest

Wordt een teamwedstrijd afgelast en later ingehaald, dan wordt je speelgerechtigdheid beoordeeld op de oorspronkelijke datum, niet op de inhaaldatum (artikel 31). Wie op de geplande speeldag gerechtigd was, blijft dat op de inhaaldag — ook als je in de tussentijd in andere wedstrijden hebt gespeeld.

Dat is gunstiger dan veel aanvoerders denken. Een speler die na de afgelasting nog twee keer in een sterker team uitkwam, mag op de inhaaldag gewoon meedoen in het lagere team.

De basisvoorwaarde die iedereen vergeet

Voor alle regels hierboven geldt één vertrekpunt (artikel 25). Om aan de competitie deel te nemen moet een speler:

• op de speeldag een actief KNLTB-lidmaatschap hebben bij de vereniging waarvoor wordt uitgekomen;
• geen openstaande financiële verplichtingen of schorsingen hebben bij de KNLTB.

Een nieuw clublid dat de contributie nog niet heeft voldaan of waarvan het lidmaatschap nog niet is verwerkt, is dus niet speelgerechtigd — hoe goed de rest van de rekensom ook uitkomt. Dit is de meest voorkomende reden dat een op papier legitieme opstelling achteraf toch wordt afgekeurd.

Als je niemand kunt vinden: onvoltallig opkomen

Lukt het niet om de opstelling rond te krijgen, dan is niet komen opdagen altijd de slechtste optie. Het reglement kent het verschil tussen onvoltallig en afwezig (artikel 35), en dat verschil is groot.

Bij onvoltalligheid worden de partijen die je niet kunt bezetten gewonnen gegeven aan de tegenstander, en wel de laatste wedstrijden in volgorde van afnemende sterkte. De rest speel je gewoon. Je levert punten in, maar je pakt wat er te pakken valt — en in een competitiestand die op winstpunten per gewonnen wedstrijd wordt opgemaakt, kan dat het verschil maken.

Bij afwezigheid verlies je de hele teamwedstrijd met het maximaal te behalen aantal winstpunten. Daar bovenop kan de KNLTB nog winstpunten in mindering brengen, de teamwedstrijd opnieuw vaststellen of andere straffen opleggen. Kom je twee keer of vaker niet of onvoltallig op, dan kan het team naar de laatste plaats worden teruggezet of uit de competitie worden genomen, waarbij alle tegen dat team behaalde punten vervallen.

Wat het kost als het misgaat

Een niet-speelgerechtigde speler opstellen is geen vormfout zonder gevolgen. De KNLTB kan de wedstrijd die door de niet-speelgerechtigde speler is gespeeld verloren verklaren, en ook de wedstrijden die daardoor niet door de juiste spelers zijn gespeeld. Daarnaast staat er een boete op van maximaal €115 voor overtredingen van de artikelen 25, 26 en 30 tot en met 31 — een boete die aan de vereniging wordt opgelegd, ook als de aanvoerder de fout maakte.

Ter vergelijking: te laat opkomen kost eveneens maximaal €115, onvoltalligheid €115, afwezigheid van een team €225 en het invullen van een gefingeerde uitslag €225. Bij herhaling kan de bond tot €450 gaan. In het uiterste geval kan een aanvoerder het recht worden ontzegd om nog als aanvoerder op te treden.

Vijf vragen die elk seizoen terugkomen

Mijn clubgenoot speelde al één keer in ons eerste. Mag hij nu nog bij ons in het derde?

Ja — één keer omhoog is toegestaan. Bij de tweede keer in een sterker team verliest hij zijn speelgerechtigdheid in het lagere team. Controleer wel eerst of het eerste volgens de klassenvolgorde daadwerkelijk 2,0 of meer punten sterker is; is dat niet zo, dan telt het helemaal niet als "omhoog".

Telt een partij mee als de tegenstander niet kwam opdagen?

Ja, zodra de naam bij de uitslagen is ingevoerd. Ook zonder gespeelde bal wordt de speler geacht in dat team te hebben gespeeld.

Mag iemand uit een lager team bij ons invallen?

Ja, en daar is geen limiet aan: artikel 29 beperkt alleen het spelen in een sterker team. Naar boven spelen is onbeperkt — tot de laatste twee speeldagen, waar artikel 32 een grens van twee spelers per teamwedstrijd stelt.

Mag iemand van een andere vereniging invallen?

Alleen als die speler ook lid is van jouw vereniging en dat lidmaatschap actief is. Spelen voor meerdere verenigingen mag, maar binnen dezelfde afdeling kom je in maar één team uit.

Waar controleer ik het definitief?

In MijnKNLTB zie je per speler in welke teams hij of zij is uitgekomen. De regels staan in het Competitiereglement Padel; klassenindeling, aantallen en afwijkingen per competitiesoort in het Wedstrijdbulletin Padel van het lopende seizoen. Bij twijfel beslist niet de tegenstander en niet de bond, maar leg je de vraag voor aan je eigen VCL — die heeft toegang tot de gegevens en kan zo nodig dispensatie aanvragen.

Het praktische advies

Houd als aanvoerder een eigen lijstje bij van wie hoe vaak in een sterker team heeft gespeeld, en werk dat bij ná elke speeldag in plaats van op de ochtend van de volgende. De meeste problemen ontstaan niet doordat de regels ingewikkeld zijn, maar doordat niemand bijhield wat er al gebeurd was. En vul geen naam in MijnKNLTB in van iemand die nog niet zeker komt: die naam telt al mee voordat er één bal geslagen is.